Kobieta samotna, reż. Agnieszka Holland, 1981

Ile w stanie znieść jest kobieta pracująca, wychowująca syna, a do tego samotna? Główna bohaterka posiada kiepską posadę na poczcie, a po godzinach przemierza 30 km, by pomóc w opiece nad chorą i umierającą ciotką. Do tego nawet nie posiada normalnego mieszkania, a jest dokwaterowana w miejsce, które trudno nazwać przytulnym gniazdkiem. Nie ma znajomości, które być może umożliwiłyby jej szybsze uzyskanie mieszkania, bądź zmianę pracy. Nawet rodzina nie dba o utrzymanie ścisłych więzi.
W tym filmie doskonale sprawdza się przysłowie „biednemu zawsze wiatr w oczy”. Mimo, iż główna bohaterka bardzo się stara nie poddać, życie podkłada jej coraz to nowe przeciwności.
W pewnym momencie poznaje dużo młodszego od siebie człowieka - Jacka. Również swego rodzaju rozbitka życiowego. Co przyniesie jej ta nowa znajomość? Nowe nadzieje, zmiany?
W filmie „Kobieta samotna” możemy zobaczyć jakimi ścieżkami prowadzi nas desperacja i pragnienie, nieugaszone, mimo wielu cierpkich lat, by być kochaną i docenioną.
Polecam.
Aha i warta polecenia rewelacyjna rola Bogusława Lindy. O Marii Chwalibóg nie wspominając.